Hristiyanlıkta özellikle Katolik Kilisesi ve bazı diğer mezheplerde, rahibeler “bekârlık yemini” (celibacy) ederek manastır hayatına girerler. Bu yemin, Tanrı’ya tamamen adanmış bir yaşam sürme isteğini ifade eder.
1. Ruhani Hayata Adanma
Rahibeler, yaşamlarını Tanrı’ya, İsa Mesih’e ve Kilise hizmetine adadıklarını kabul ederler. Evlilik ve aile sorumlulukları, onların bu tam adanmışlık yolunda dikkatlerini dağıtabilir.
2. İsa’nın Yolunu Takip Etme
Katolik öğretisine göre, İsa Mesih evlenmemiştir. Rahibeler de İsa’nın yaşamını örnek alarak, kendilerini tamamen ruhani hizmete adamayı tercih ederler.
3. Hizmette Özgürlük
Evliliğin getireceği sorumluluklar olmadan; rahibeler ibadet, eğitim, yardım faaliyetleri, yoksullara hizmet gibi görevlerine daha fazla zaman ve enerji ayırabilirler.
4. Bekârlık Yemini (Celibacy)
- Rahibeler manastıra kabul edildiklerinde, “itaat, yoksulluk ve bekârlık” olmak üzere üç temel yemin ederler.
- Bu yeminin bir parçası olarak evlenmez ve cinsel ilişkiye girmezler.
- Bu, onların Tanrı’ya sadakatlerini simgeler.
5. Ruhsal Sembolizm
Evlilik Hristiyanlıkta kutsal kabul edilir; fakat rahibelerin evlenmemesi, onların ruhsal anlamda Kilise ile “evli” olduklarını ve yalnızca Tanrı’ya bağlı olduklarını simgeler.
