Midyat’ta bir ev sahibi olma hayali kuranların son dönemde yaşadığı hayal kırıklığını anlatmak için fazla kelimeye bile gerek yok: fiyatlar uçmuş durumda. Her köşe başında, her ilan sitesinde satılık ev tabelaları… Ama dikkat edin, evler orada öylece duruyor. Alan yok.
Birileri çıkıp “talep fazla, ondan pahalı” diyebilir. Ama aynı anda komşu şehirlerde, hatta merkez ilçelerde bile çok daha uygun fiyatlara ev alınabildiğini gördüğünüzde, bu açıklama inandırıcılığını kaybediyor. Midyat’ta ev fiyatları, sanki birileri tek kalemde şişirmiş gibi.
Sokakta konuşulan cümle hep aynı:
“Evimizi satamıyoruz, fiyatı düşürsek zarar edeceğiz. Düşürmesek alan yok.”
Alıcı zaten piyasayı görünce, ya vazgeçiyor ya da başka şehirlere yöneliyor.
Peki bu durum kime yarıyor? Gerçekçi olalım, kimseye. Satıcı satamıyor, alıcı alamıyor, piyasada sahte bir değer algısı dolaşıyor. Sonuç? Kentin kendi insanı kendi şehrinde ev sahibi olamaz hale geliyor.
Midyat’ın tarihi taş evleri, kendine has dokusu bir değerdir, evet. Ama bu değer, insanların sırtına yük bindirecek, gençlerin hayalini çalacak kadar yüksek bir fiyat etiketi taşımak zorunda mı? Komşu şehirlerde makul fiyatlarla insanlar yuva kurarken, burada neden ev almak bir “lüks” haline geldi?
Belki de artık birileri bu soruyu yüksek sesle sormalı:
Midyat’ta ev fiyatları kime göre, neye göre bu kadar yüksek?
